De dank van De Correspondent: spam voor early adopters

Je begint een nieuw online journalistiek platform. Je crowdfunding is onverwacht succesvol. Je haalt in no time 15000 betalende abonnees binnen voordat er nog maar een letter online staat. Je gaat veelbelovend van start. Je fuckt je early adopters.

Zie hier in a nutshell het verhaal van De Correspondent.

In bijna elk mailtje dat ik van De Correspondent heb gekregen word ik in ronkende bewoordingen geprezen als vroege instapper.

“Samen met 20.207 andere pioniers koos jij ervoor De Correspondent te steunen. Daar zijn we je nog steeds enorm dankbaar voor.”

“Beste Erik, Ruim een jaar geleden hielp je ons als een van de 20.208 pioniers een droom te realiseren: de oprichting  van het onafhankelijke, advertentievrije platform voor online kwaliteitsjournalistiek De Correspondent. Daarvoor zullen wij je altijd dankbaar blijven.”

Hoe dankbaar De Correspondent is jegens zijn pioniers bleek vanmorgen, toen ik, inmiddels lid-af, doorklikte op deze link in een tweet van Rob Wijnberg:

tweet-Rob-Wijnberg

Een van de leuke dingen van De Correspondent is dat je als lid artikelen kunt delen. Zo kun je mensen die geen lid zijn toch artikelen laten lezen die normaal achter de betaalmuur zitten. Maar in plaats van dat ik bij het artikel terecht kwam, werd ik naar deze pagina gestuurd:

De-Correspondent-spammuur

Ik werd dus niet doorgestuurd naar een artikel maar naar een keiharde spammuur. De pagina waar ik op terecht kwam bood geen enkele mogelijkheid wel door te gaan naar het artikel. Er was maar één optie: mijn lidmaatschap verlengen. Bovendien bevat de pagina bovenin een vooraf aangekruist vinkje dat ik niet kan weghalen, een praktijk die in de per juni 2014 aangescherpte wetgeving voor internetverkopen expliciet wordt verboden.

De Correspondent publiceerde het afgelopen jaar regelmatig interessante artikelen over internetprivacy, cookies, big data e.d. De praktijken waar De Correspondent in die artikelen voor waarschuwt  worden in de eigen marketing doodleuk toegepast. Immers:

De Correspondent slaat mijn gegevens op in een cookie en gebruikt deze om mij diensten te ontzeggen die ik zonder die cookie wel zou krijgen. In plaats van een artikel krijg ik een dwingende verkoopboodschap voorgeschoteld.

Als ik de link uit de tweet open in een andere browser, waar geen cookies van De Correspondent zijn opgeslagen, krijg ik het artikel gewoon te zien:

De-Correspondent-geen-cookie-geen-spammuur

Eerder schreef ik een blogje waarin ik aangaf waarom ik mijn abonnement op De Correspondent niet ging verlengen. Een van de vele bedelmailtjes om mijn abonnement te verlengen begon met de woorden

“Beste Erik, Binnenkort zit ons eerste gezamenlijke jaar erop.”

Ondertekend door Rob Wijnberg. Ik mailde terug

“Beste Rob, Er is geen sprake van een ‘gezamenlijk’ jaar. Het probleem is dat jullie niet communiceren maar alleen zenden, en daarmee verwordt de aanspraak op gezamenlijkheid tot een goedkoop marketingzinnetje.”

Ik kreeg geen reactie.

Het is een mooi initiatief, er zit veel kwaliteit in De Correspondent, maar jullie marketing zuigt.

  (466 keer bekeken)

Waarom ik mijn abonnement op De Correspondent niet ga verlengen

Beste Correspondent,

Ik ben nu een aantal maanden lid van jullie prima online krant en kom regelmatig op de site om wat nieuwe stukken te lezen. In het begin was het even wennen aan de navigatie, maar dat went dus wel. Min of meer. Toch voldoet de opzet van de site in een aantal opzichten steeds minder.

Even ter achtergrond: ik werk in de creatieve ict en houd mij bezig met communicatie, webdesign, webbouw, usability etc. Ik bekijk in dit geval De Correspondent dus door die professionele bril.

Ik vind de redactionele formule fantastisch. De kwaliteit en aard van de artikelen, de interactie met lezers, prima allemaal. Helemaal on target wat mij betreft. Wat ik ervan had verwacht en meer.

Helaas ervaar ik de website qua gebruiksgemak in toenemende mate als onhandig omdat er een aantal essentiële functies missen. Door het groeiende aantal artikelen en correspondenten mis ik steeds meer een archief en een goede zoekfunctie. De Correspondent wordt een snel groeiende berg vrijwel onterugvindbare journalistieke juweeltjes.

Ik merk dat ik om deze reden jullie site steeds vaker niet bezoek. Het idee van een site waar ik alleen van de inhoud kan genieten door dagelijks bij te blijven lezen staat mij tegen. Dat is niet alleen jammer omdat ik bijna niet meer op de site kom. Het is vooral jammer dat de waarde die jullie daar creëren ligt te verstoffen omdat niemand meer iets kan terugvinden in zo’n berg.

Dat is extra spijtig omdat de formule van De Correspondent is gebaseerd op artikelen voorbij het nieuws, achter de waan van de dag. Artikelen die langer houdbaar zijn dan de hype van de week. Juist dat soort artikelen wil ik kunnen doorzoeken, rubriceren, sorteren en selecteren. Als ik op een dag alles wil lezen wat er is geschreven over alternatieven voor onze democratie wil ik met een paar muisklikken die selectie kunnen maken op de site van De Correspondent.

Dat dit veelbelovende initiatief niet vanaf de start een goed doorzoekbaar en filterbaar archief online heeft, vind ik niet alleen jammer, ik vind het commercieel ook een nogal ernstige misser. Ik denk dat ik niet de enige ben die hier last van heeft. Terwijl het absoluut niet ingewikkeld is om zoiets te bouwen.

Hoe zou zo’n archief er uit moeten zien en hoe zou het toegankelijk moeten zijn?

1. Browsebaar: dat wil zeggen, via hiërarchische structuren doorbladerbaar.
Daarbij zijn verschillende taxonomieën wenselijk:

  • Op datum (jaar-maand-week-dag)
  • Via een boomstructuur van inhoudelijke categorieën en subcategorieën
  • Per correspondent

2. Via dynamische zoekwoorden oftewel tags.
Tags die aan artikelen worden gekoppeld leggen semantische verbanden tussen verschillende artikelen. Een klik op een tag brengt een subset van alle artikelen tevoorschijn waar die tag aan is gekoppeld. Die subset zou browsebaar te doorzoeken moeten zijn volgens dezelfde systematiek als onder 1 beschreven. Binnen een subset zou door het aanklikken van een tweede tag een subselectie moeten ontstaan van artikelen waar de beide tags in voorkomen (zie voor een voorbeeld hoe dit werkt de site van delicious.com, een social bookmarking site, die bij uitstek heeft nagedacht over het toegankelijk maken van semantische verzamelingen via tags). Dergelijke zoekstructuren kom je ook tegen in sommige webshops (wehkamp o.a.), waarbij je door het aanvinken van een optie direct een subset krijgt van de totale dataset (voor de nerds: via ajax).

3. Via een full text search.
Met uitgebreide mogelijkheden, waaronder in elk geval AND en OR varianten voor de ingegeven zoekwoorden, oftewel zoeken op teksten waarin alle woorden komen of waarin één van de woorden voorkomt.

De Correspondent is, een fantastisch journalistiek initiatief. Het is hard bezig zijn
bestaansrecht te bewijzen. Het genereert een schat aan artikelen die – conform de formule – waarde hebben die de waan van de dag overstijgt en dus veel langer houdbaar zijn dan de inhoud van een nieuwsmedium zoals een dagblad. Des te meer reden is dit om die
groeiende schat aan informatie toegankelijk te maken op de best mogelijke manieren. Wat ik hierboven beschrijf zijn allemaal bestaande interfacetechnieken, daarvoor hoeven geen wielen opnieuw te worden uitgevonden, ze hoeven ‘alleen maar’ te worden geïmplementeerd. Ja, ik weet het, dat is toch nog steeds best wel wat werk werk. Maar gezien de kwaliteit van jullie webontwikkelaars lijkt me dat geen probleem.

Voor zover dit nodig was – wellicht hadden jullie dit zelf al allemaal bedacht en staat dit er al aan te komen – hoop ik met mijn suggesties een bijdrage te leveren aan de verbetering van De Correspondent.

Hartelijke groet,
Erik de Vries

Bovenstaande mail stuurde ik op 21 december 2013 naar de klantenservice van De Correspondent. Op de website is nu (14 maart 2014) nog niets veranderd. Ik merk dat voor mij de weerstand om De Correspondent ‘bij te houden’ steeds groter wordt, omdat mij de tijd ontbreekt hier dagelijks een uur of meer aan te besteden. Uit de reacties onder de artikelen krijg ik de indruk dat het actieve lezerspubliek voornamelijk bestaat uit erudiete pensionado’s die alle tijd hebben om De Correspondent dagelijks ‘cover to cover’ te lezen en van hun commentaar te voorzien.
Ik vrees dat De Correspondent door het ontbreken van hulpmiddelen die de informatieberg toegankelijk maken met name de aantrekkingskracht op jongere doelgroepen die vol in het leven staan en minder tijd hebben verliest. Zo werkt het bij mij in elk geval wel. Zo kan zelfs die lousy 5 euro per maand niet uit.
(2243 keer bekeken)

Koen Verweij heeft de Olympische 1500m gewonnen

En de ISU kan of wil niet rekenen.

Het is niet dat ik het niet kan hebben als een Nederlander eens een keer geen goud wint tijdens de Olympische Spelen in Sochi. En ik gun de Polen een Olympische kampioen. Van harte. Maar wat er vandaag is gebeurd is eenvoudig absurd. Koen Verweij heeft de 1500m gewonnen, omdat hij vandaag, 15 februari 2014, de snelste was van allemaal. Maar hij krijgt niet de gouden medaille.

Infographic

klik op de infoigraphic voor een vergroting

klik op de infoigraphic voor een vergroting

Waarom heeft Koen Verweij gewonnen?

Bij de start van een 1500m wedstrijd staan de schaatsers in de binnen- en de buitenbaan 15 meter uit elkaar. De schaatser die in de buitenbaan start, staat 15 meter dichter bij de starter en hoort daardoor het startschot 0,045 seconde (vijfenveertig duizendste) eerder dan de rijder in de binnenbaan. Koen Verweij startte in zijn rit in de binnenbaan. Zbigniew Bródka startte in zijn rit in de buitenbaan. Bródka heeft dus in vergelijking tot Koen Verweij het startschot 0,045 seconden eerder gehoord. In de tijdmeting was Bródka 0,003 seconde sneller dan Verweij. Wanneer we deze uitslag corrigeren voor het verschil in ‘startschottijd’ tussen de beide rijders heeft Verweij Bródka verslagen met een verschil van 0,042 seconde. Scroll naar beneden voor een update van deze berekening.

Waarom kan of wil de ISU niet rekenen?

De Internationale Schaats Unie die de reglementen opstelt, heeft bepaald dat de tijden bij Olympische schaatswedstrijden in duizendsten van een seconde worden gemeten. De ISU kan ook weten wat de snelheid van het geluid is en dat dus de rijder die in de binnenbaan start al bij de start 0,045 seconde achterstand oploopt op de rijder in de buitenbaan. De starttijd wordt echter bepaald door het moment waarop het elektronische signaal van het startpistool wordt afgegeven op hetzelfde moment dat de starter de trekker overhaalt en de knal klinkt waarop de rijders reageren. In de reglementen van de ISU staat echter niet vermeld dat het verschil in aankomsttijd van de knal tussen de rijders in de buiten- en binnenbaan elektronisch wordt gecompenseerd. Ik ga er daarom van uit dat dit ook niet gebeurt. Bij wedstrijden die in één manche worden verreden, en zeker bij de 1500 meter waar de rijders bij de start verder uit elkaar staan dan bijvoorbeeld bij de 10km, is dit verschil van 0,045 seconde aanzienlijk ten opzichte van de nauwkeurigheid van één duizendste seconde waarmee de uitslag wordt bepaald.
Dit is geen ingewikkelde wiskunde maar simpel rekenwerk. Zou het echt kunnen dat de ISU hier nooit aan heeft gedacht?

Update 16-2-2014: het zit iets anders maar de conclusie blijft vooralsnog hetzelfde

Naar aanleiding van dit artikel hebben verschillende mensen erop gewezen dat er luidsprekers bij de start staan die het geluid van het startschot aan de startende rijders doorgeven. Dankzij Martin Koning (twitter: @martinkoning) kwam ik aan deze foto waarop de plaatsing van de luidsprekers bij de start van de 1500m in Sochi staat afgebeeld.

Plaatsing van de luidsprekers bij de start van de 1500m in de Adler Arena in Sochi

Plaatsing van de luidsprekers bij de start van de 1500m in de Adler Arena in Sochi

Ook Thijs Zonneveld (@thijszonneveld) twitterde een foto waarop de positie van de speakers bij de start van de 1500m is te zien.

Speakers Sochi start 1500m

Klik voor een vergroting

infographic-400m-baan-start-1500m-speakersZoals op de foto’s te zien is, staan de luidsprekers die het startschot doorgeven aan de buitenkant van de baan achter de boarding. De banen zijn 5m breed. De schaatser in de binnenbaan staat bij de start dus 5 meter verder van zijn of haar luidspreker af dan de schaatser die in de buitenbaan start. 5 Meter komt bij de geluidssnelheid van 340m/sec overeen met een vertraging van 15 duizendste seconde. Minder dan bij het oude startpistool, maar nog steeds veel te veel om eindtijden met een nauwkeurigheid van een duizendste te kunnen vergelijken.

Dit alles gaat natuurlijk niet op wanneer het tijdsverschil elektronisch is gecompenseerd door het geluid uit de luidspreker voor de buitenbaan 15 milliseconden te vertragen. De reglementen van de ISU zeggen hier niets over. Wie weet of dit gebeurt mag het zeggen (in de comments). Zo niet, dan heeft Koen Verweij nog steeds de snelste 1500 meter van deze Olympische Spelen geschaatst.

Nog een aanvulling. Kjell van den Boogert heeft in 2012 een (bekroond) profielwerkstuk geschreven over het startpistool, waarin hij de berekeningen die ik hier heb vermeld nog veel nauwkeuriger beschrijft.

Veel mensen melden dat er speakers zo zijn geplaatst dat het startschot bij beide rijders gelijktijdig aankomt. Maar niemand heeft mij tot nu toe de exacte plaatsing van die speakers op de baan in Sochi gegeven. Veel mensen hebben het over speakers achter de rijders, maar dat is onzin. Staan die dan op het ijs? Het zou pas eerlijk zijn als er pal boven elke rijder een speaker zou hangen. In Sochi is dat niet het geval.

Lichtflits

Er zijn ook heel wat mensen die stellen dat er geen probleem is omdat er immers ook een lichtflits uit het startpistool komt. Ik vraag me af of deze mensen de situatie bij de start goed kennen. De meeste renners staan in de starthouding voorovergebogen met hun hoofd naar beneden. De starter staat op een verhoging en houdt het startpistool hoog boven zijn hoofd. Om die lichtflits te kunnen zien zouden de schaatsers in hun voorovergebogen houding hun hoofd extreem in hun nek moeten leggen. Deze oplossing is niet erg realistisch.

Statisticus Wim Kalmijn in Trouw

Artikel van statisticus Wim Kalmijn in Trouw - 20-2-2014

Klik voor een vergroting

In Trouw van 20 februari 2014 betoogt statisticus Wim Kalmijn precies hetzelfde. “De conclusie is dan ook dat het meten, of liever gezegd het aflezen van schaatstijden in duizendste seconden technisch wel mogelijk is, maar volstrekt onzinnig, omdat aldus ‘waargenomen’ verschillen van 0,01 seconden of minder ons niet vertellen welke van de twee rijders de afstand ook in de kortste tijd gereden heeft, wat wel de bedoeling zou moeten zijn. In dit geval wordt dus gewoon geloot tussen de beide deelnemers en dan nog onzuiver. Het alternatief zou zijn om terug te keren naar een afronding op 0,01 seconde en in incidentele gevallen met een ‘ex aequo’-klassering genoegen te nemen. Daarmee wordt in elk geval recht aan de werkelijkheid gedaan: verschillen die je niet goed kunt meten moet je ook niet willen honoreren.” (95290 keer bekeken)

Het circus zal doorfietsen

Topsport, Commercie, Media, Doping en Publiek houden elkaar in een wurggreep. Dat geldt voor alle grote sporten. Ze kunnen niet zonder elkaar. Elk van deze partijen houdt de andere in stand. Haal er één tussenuit en het circus werkt niet meer. Ja zonder Doping zou het kunnen blijven draaien. Maar dat gaat niet lukken, weten we nu zo langzamerhand wel. De belangen die Commercie, Media en Publiek mogelijk maken, zijn te groot om het niet te blijven proberen met.

Ooit, nog maar een jaar of 60 geleden, was er geen televisie maar al wel wielrennen. Doordat er geen televisie was, had Commercie geen belang en was de rol van Publiek veel beperkter. Misschien was er een beetje Doping. Weinigen kon dat wat schelen.

Nu trekt Commercie zich even terug. Maar Doping, Media en Publiek blijven. Publiek vergeet snel. Media buigen mee met wat er is. Heel zen. Als er gefiets wordt, al is het met, dan zullen Media blijven verslaan en zal Publiek blijven kijken. En dus komt dan Commercie om te verdienen. Andere merken, minstens even grote bedragen.

Doping zal zich niet terugtrekken. Zelfs als Doping verliest, zoals nu, zorgt het voor wereldnieuws. Buiten het seizoen nota bene. Buitenkansje voor Commercie, de naam wordt genoemd. Rabobank verdient off piste nog een leuk centje aan free publicity.

Doping vrijgeven zal niet gaan. Dan verdwijnt Commercie. Niemand wil zijn merk verbinden met Doping. Dus zal alles erop gericht zijn Doping aan het oog te onttrekken. De UCI zal gezuiverd worden. De controles zullen nog strenger worden. De schijn van schoon zal opgehouden worden. Media zullen verstommen. Tot het volgende rapport uitkomt.

Zo zal het nog wel een tijdje doorgaan. (424 keer bekeken)

Hoornsemeer binnenkort?

Zo zou mijn uitzicht eruit kunnen gaan zien als De Wereld van Zwerfvuil hier nog eens komt logeren. De Wereld van Zwerfvuil is een wereldbol met een middellijn van 5 meter, gemaakt van plastic flesjes. Het is een project van Peter Smith, bedoeld om aandacht te vragen voor de enorme hoeveelheid plastic afval die in de oceanen terecht komt en daar een ‘plastic soup’ vormt, die wij, onze kinderen en onze kleinkinderen weer op hun bord krijgen. Zeker als we niks doen.

De Wereld van Zwerfvuil heeft in de zomer van 2012 in het Amsterdamse IJ gedobberd en begint nu aan een rondreis. De wereldbol gaat in Maart in Maastricht te water om vervolgens de Maas af te zakken en bij elke grote plaats even af te meren, totdat hij de Noordzee in drijft. Wat mij betreft mogen ze hem van daar af dan naar het Hoornsemeer slepen.

(311 keer bekeken)

Interactieve bevolkingspiramide

Onderstaande interactieve bevolkingspiramide kwam ik tegen op frankwatching.nl. Met een keurige embed-code om hem op je eigen website te zetten. Wat ik dus meteen maar even heb gedaan.

Opvallend: hoewel er direct na de oorlog – van 1945 tot 1953 een duidelijke piek zit (de babyboomers), kun je ook zeggen dat de babyboom-periode doorloopt tot ca. 1970. Daarna wordt het duidelijk minder. Zou dat het gevolg zijn van de oliecrisis in 1973, dat we er toen voor het eerst achterkwamen dat de naoorlogse welvaart eindig was? Wat is de achterliggende psychologie van de demografie?

Omdat de piramide gebouwd is in flash wordt hij niet weergegeven op iPad. Je moet er wat voor overhebben om Applespullen te gebruiken 🙂

(603 keer bekeken)

Ita’s Dream 22-9-2012

(298 keer bekeken)

Geen weg terug

“Hoi Jongens: Geen weg terug: We staan op de poster.” Met die begeleidende tekst mailt bassist Jan de poster van Groningsch Peil 2012. Op donderdag 18 oktober 2012 staat onze band Shoyu op het podium van café Het Meisje, Poelestraat. Het wordt ons tweede echte optreden. (473 keer bekeken)

De wondere logica van Bol.com

Ik bestelde een boekje bij bol.com dat mijn zoon moest kopen voor school. Tientje. Tja, en dan zie je bij het uitchecken dat ze pas vanaf 20 euro gratis bezorgen. En ons bent zunig.

Een aanvullend product om boven die 20 euro te komen was snel bedacht: de nieuwe Bob Dylan. Die wilde ik toch al gaan kopen en waarom niet nu. Het bedrag van mijn bestelling steeg naar boven de 20 euro en ja hoor, de bezorgkosten sprongen op nul. “Je betaalt nu wel meer,” merkte mijn zoon op. “Ja maar daarvoor heb ik wel de nieuwste cd van Dylan, én spaar de bezorgkosten uit,” was mijn logica.

De logica van Bol.com is heel anders. Ondoorgrondelijk anders. Het begon met een mailtje, meteen al een paar uur nadat ik mijn bestelling had geplaatst.

”Geachte heer De Vries,

Onderstaand(e) artikel(en) uit uw bestelling met bestelnummer 8042493910 van 24 september 2012 hebben wij overgedragen aan de bezorgdienst. U ontvangt de bestelling zo spoedig mogelijk.
Deze levering is onderdeel van een bestelling met meerdere artikelen. Wij zijn niet in staat geweest om alle artikelen in een keer naar u te verzenden. De rest van uw bestelling ontvangt u zo spoedig mogelijk.”

Daaronder de gegevens van de cd. En geen bezorgkosten.

Vreemd, dacht ik. Je zou zeggen dat zij geen bezorgkosten rekenen omdat het voor hun goedkoper is twee producten in één zending te leveren, en dan doen ze het niet.

Vandaag arriveerde een doos, met daarin het boek. Nog geen cd. Die zal dan morgen wel komen.

  (629 keer bekeken)